Wyświetlacze w konsolach Game Boy

[GBM_Fan]

Ostatnio przeglądając swoją kolekcję testowałem różne konsole GB i zdałem sobie sprawę, że każda ma jakieś swoje unikatowe właściwości jeśli chodzi o sposób wyświetlania obrazu. Czasem są to plusy, czasem minusy, ale mimo wszystko powoduje to pewnego rodzaju różnorodność. Co ciekawe niektóre gry były tworzone z myślą o "ułomnościach" np. ciemnego ekranu GBA itd. Podzielcie się swoimi spostrzeżeniami na temat wyświetlaczy w serii GB, może jest coś co mi umknęło (a na pewno tak jest, bo nie mam w posiadaniu np. klasycznego GBA).

GB Classic - ekran ciemny i niewyraźny, niesamowite jest to, że nikomu to nie przeszkadzało kiedy GB świecił triumfy. Mimo wszystko bije od niego ogromny retro klimat, wiem, nostalgia, ale mimo wszystko dla wielu ten zielony kolor był oknem na świat elektronicznej rozrywki. No i to smużenie...

GB Pocket - tutaj sprawa wygląda bardzo ciekawie, ale ekran daje taki specyficzny efekt "głębi". Kiedyś nie zwróciłem na to uwagi. Wynika to z technologi wyświetlacza, ale kiedy rzucimy światło na ekran (np. mocne słoneczne) widać jakby elementy wyświetlanego obrazu lekko "unosiły" się nad ekranem. Świetne to jest. Co ciekawe zwróciło to szczególną moją uwagę, bo ostatnio ograłem jeden tytuł na GB na retro konsolce Miyoo Mini Plus gdzie obraz jest po prostu płaski jak na każdym normalnym wyświetlaczu. Smużenie zostało, ale ekran się powiększył :)

GB Color - tutaj nadal bez zew. źródła światła nie pogramy, ale mamy już kolorki i... bardzo ładną siatkę pikseli. Wygląda to super, zwłaszcza w świetle słońca. Więcej nie napiszę, bo jakoś tak wyszło, że GBC zawsze przegrywał z SPv2 w ogrywaniu gier "kolorowych".

GB Advance - ciemność, ciemność widzę... GBA nie zagościł u mnie na długo, miałem już Micro i SPv2, więc był na przegranej pozycji na samym starcie, a że nie łączyło mnie z nim nic nostalgicznego to nie został częścią kolekcji. Ale... warto dodać, że ciemny ekran GBA "popsuł" niektóre gry. Chodzi o to, że twórcy specjalnie zmieniali paletę barw dla gier na GBA (głównie portów) gdzie podnosili mocno saturację i tym samym zaburzali oryginalny wygląd. Robili to dlatego żeby ich produkcje była bardziej wyraźna na ciemnym ekranie GBA. Niestety, kiedy pojawiły się SPv2 i Micro (a potem DS Lite) okazało się, że przez podniesienie saturacji gry te wyglądały tak jakby ktoś coś za mocno "podkręcił". Przykładem mogą być takie tytuły jak Pitfall: The Mayan Adventure, The Lost Vikings, Donkey Kong Country 2 (akurat te 3 chciałem ostatnio kupić, ale z tego powodu zrezygnowałem) i wiele innych.

Na razie tyle moich obserwacji, ale w kolejce są już SPv1, SPv2 i Micro, ale o tym później :)

[Wawrzino]

U mnie na odwrót, nigdy nie miałem sentymentu do GB Classic, a jego ekran uważam za jakąś pomyłkę. Za to GBC i GBA wspominam miło mimo "egipskich ciemności", ale to może przez to, że za dzieciaka nigdy ich nie miałem, a grałem jedynie na koloniach gdy któryś z kolegów wziął swoją konsolkę. Właśnie w ten sposób po raz pierwszy zagrałem na prawdziwym handheldzie w okolicach 5/6 klasy podstawówki, był to GBC w kolorze grape, a grą był Super MarioLand III Warioland, trochę później miałem okazję pograć na klasycznym GBA w Pokemon Red (i słynne: "możesz pograć, tylko nie zapisuj!" kolegi). Jako, że graliśmy na dworze latem, to całkiem dobrze widziałem grę na obu ekranach.

[Antari]

Myślę, że jest jeszcze jeden czynnik, który wpływa na odbiór obrazu. Mianowicie indywidualne możliwości patrzącego i jego wrażliwość na poszczególne elementy.

Ja np. nie widzę efektu smużenia na GB Classic czy np. na ekranie LCD Nintendo Switch 2, które dla niektórych są takim problemem, że potrafią odpuścić zakup tych konsol.

Podobnie mam z ilością klatek animacji. Nie przeszkadzało mi że np. Shadow of the Colossus na PS2 "trzymał" 15 klatek w sporej ilości lokacji. W ogóle na to nie zwróciłem uwagi. I chyba nie tylko mnie to nie przeszkadzało wtedy bo gra zebrała sporo dziewiątek i a dziś piastuje status kultowej produkcji. Dziś z kolei tytuły, które targetują 60 i okazjonalnie wpadają w 50-55 są uważane za kiepskie i potrafią wyłapać 6-7/10 tylko za to. Warto na to spojrzeć z pewnej perspektywy.

Moim zdaniem dzisiaj zdecydowanie za dużą wagę przywiązuje się do technikaliów i grafiki, czy optymalizacji a za mało poświęca się pomysłowi na gameplay, ogólnemu vibe'owi czy przyjemności z samej rozgrywki. Rozumiem, że niektórym może to przeszkadzać w odczuwaniu przyjamności z rozgrywki ale to bardziej indywidualna sprawa jednostek, a nie większości. Bo tak jak mówię, Shadowowi wystarczyło 15 klatek. Niestety dzisiaj internet i głos ludu jest bardziej podatny na manipulacje i projekcie pewnych grup osób.

Dla mnie ekran Classica nigdy nie był za ciemny czy słabo widoczny bo grałem pod kątem na słońcu. Wtedy wszysto było wyraźne. Jakieś tam porównanie było bo przecież grałem wtedy również w gry na PC na monitorze oraz PSX na CRT. Mimo to nigdy nie widziałem w nim problemu. Dzisiaj mam zmodowanego Classica z pixelową siateczką i odtworzeniem tej zielono-ciemno-zielonej palety. Wygląda to bardzo podobnie do tego co widać na modelu fabrycznym w pełnym słońcu. To w jakimś stopniu nostalgia ale tak gram i czerpię z tego przyjemność.

GB Pocketa nigdy specjalnie nie ceniłem, ani nie widziałem różnicy w jakości obrazu. Był i jest to dla mnie model przejściowy, czyli takie nie wiadomo co i po co.

GB Color to zdecydowanie najważniejsza zmodowana konsola jaką mam. Można powiedzieć, że 95% czasu gram na niej w tytuły z GB/GBC/Homebrew etc. Ekran IPS z siateczką robi robotę. Oryginał fabryczny ma swój indywidualny vibe i nadal mam sentyment do gry pod lampką albo w pełnym słońcu. Niestety dziś nie mam już kiedy grać za dnia, więc pozostaje grać na jednostce zmodowanej.

GBA to kolejny ciekawy przykład. Ludziom zaczęło przeszkadzać, że ekran jest za ciemny dopiero w momencie gdy wyszedł GBA SP. Przed premierą tego sprzętu jakoś nie było głosów, że jest za ciemno, bo grało się w pełnym słońcu. Donkey Kong Country 2 z GBA akurat maksowałem na SPv2 albo DS Lite (już nie pamietam) i nie zauważyłem problemu z saturacją, o którym piszesz. W sensie może i tak jest ale w życiu bym na to nie zwrócił uwagi gdybyś o tym nie napisał.

Z powyższego wywodu można wyciągnąć wniosek, że jest grupa osób, która przywiązuje ogromną wagę do każdego detalu graficznego i dąży do maksymalizacji wrażenia płynącego z obrazu. I jest to jak najbardziej godne podziwu, tylko problem pojawia się wtedy, gdy ten perfekcjonizm zaczyna wpędzać te osoby w depresję. Mówiąc wprost psuje im to fun płynący z rozgrywki. Ja taką osobą nie jestem za co jestem wdzięczny :) Może i mniej wiem i widzę ale za to jestem szczęśliwy.

[GBM_Fan]

Pocket jak sama nazwa wskazuje miał się mieścić w kieszeni, nawet reklamy się na tym skupiały. No i miał bardziej czytelny i większy ekran. Ale tak, model przejściowy, który co niektórzy darzą większym sentymentem z jakiegoś dziwnego powodu niż klasycznego GB.

Co do indywidualnego odbioru to masz pełną rację i akurat trafiłeś na kogoś kto jakby stoi po drugiej stronie barykady, czyli mnie, perfekcjonistę, który wypatrzy spadek płynności w klatkach nawet o 1fps, gdzie paleta barw ma ogromne znacznie, a widoczność siatki pikseli w grach retro to must have. Na dodatek mam z jakiegoś powodu wrażliwe oczy na twz. efekt PWM (migotanie ekranu), który występuje w ekranach typu OLED i niektórych IPSach. Wyświetlacz to dla mnie ten element grania, który może albo mocno umilić obcowanie z danym tytułem albo je całkowicie popsuć, mimo tego, że sam tytuł jest dobry. Mimo wszystko nie wpędza mnie to w depresje, ale bardziej staram się szukać optymalnego rozwiązania i często całe szczęście je znajduje.

Jeszcze co do saturacji w niektórych tytułach to też zależy od tego, czy mamy porównanie. Akurat w Pitfall i The Lost Vikings dużo grałem na PC, więc wersje na GBA mocno odrzucają, choć pewnie na niepodświetlonym GBA w słońcu wyglądałby dobrze. DKC2 chyba mimo wszystko troszkę lepiej wypada w porównaniu do ww. tytułów.

Ale co ciekawe, problem podkręconych kolorów troszkę jest zniwelowany na ekranie GBA Micro :) Ostatnio odpaliłem sobie na nim Fire Emblem, które obecnie ogrywam na DS Lite (nie pytaj dlaczego, sam nie wiem) i porównanie było dosyć mocne. Na Micro jest naprawdę ekran bardziej stonowany i chyba ma to swoje plusy, bo nawet FE fajnie wyglądało. Albo znowu może to nostalgia, która czasem na pstrym koniu jeździ ;)

[Marcin]

GB Color - tutaj nadal bez zew. źródła światła nie pogramy, ale mamy już kolorki i... bardzo ładną siatkę pikseli. Wygląda to super, zwłaszcza w świetle słońca. Więcej nie napiszę, bo jakoś tak wyszło, że GBC zawsze przegrywał z SPv2 w ogrywaniu gier "kolorowych".

GB Color ma znacznie jaśniejszy ekran od GBA, gra się na nim znacznie przyjemniej. Swego czasu dokupiłem sobie WormLight i ogrywałem tak Poki Red dla klimatu. Dla mnie istnieją tylko natywne sprzęty z ich wszystkimi minusami (i plusami). To jest cały klimat i o to w tym chodzi. Jak tylko mogę to staram się ogrywać tytuły na natywnym sprzęcie na jakim się ukazały. Lubię wsiadać w taki wehikuł czasu.

Oversaturated gry na GBA z powodu lipnego ekranu to jeden z ciekawszych przypadków w retro gamingu. To ten sam case, co wykorzystywanie wad sygnału composite jako elementu graficznego przy grach ze SNESa czy Segi (słynne wodospady w Sonicu).

Ale ekranu GB Micro wciąż nie trawię, jest po typowy przedstawiciel słabego LCD ze skopanym balansem bieli oraz brakiem kolorów. Mierzone kolorymetrem to pewnie by miało 60% pokrycia palety Adobe RGB, jak tanie laptopy z epoki. Chociaż fakt faktem, wielu GB Micro w rękach nie miałem, może to tylko takie sztuki mi się trafiły.

[Marcin]

GBA to kolejny ciekawy przykład. Ludziom zaczęło przeszkadzać, że ekran jest za ciemny dopiero w momencie gdy wyszedł GBA SP. Przed premierą tego sprzętu jakoś nie było głosów, że jest za ciemno, bo grało się w pełnym słońcu. Donkey Kong Country 2 z GBA akurat maksowałem na SPv2 albo DS Lite (już nie pamietam) i nie zauważyłem problemu z saturacją, o którym piszesz. W sensie może i tak jest ale w życiu bym na to nie zwrócił uwagi gdybyś o tym nie napisał.

Serio o tym nie wiedziałeś? Zobacz chociażby porównanie Tales of Phantasia na GBA https://www.youtube.com/watch?v=mJ171fYbQmo

[GBM_Fan]

Ale ekranu GB Micro wciąż nie trawię, jest po typowy przedstawiciel słabego LCD ze skopanym balansem bieli oraz brakiem kolorów. Mierzone kolorymetrem to pewnie by miało 60% pokrycia palety Adobe RGB, jak tanie laptopy z epoki. Chociaż fakt faktem, wielu GB Micro w rękach nie miałem, może to tylko takie sztuki mi się trafiły.

Wiesz co, możliwe, że faktycznie LCD jest słabszej jakości, ale gry wyglądają na tym dobrze, bardziej stonowane są i może się to podobać. Mi się podoba :) Z tym, że ja w telefonie zawsze przełączam kolory na ton naturalny, przez co wszystko wydaje się bardziej pastelowe, może dlatego wyświetlacz w GBM tak mi podchodzi. Ciekaw jestem jak takie The Lost Vikings będą wyglądać na GBM, muszę to zbadać, bo może obniży o kapkę okropną saturację. Dodaje dwie grafiki pierwsze z brzegu znalezione w necie. SNES i GBA dla porównania.

[Marcin]

Nie interesowałem się tematem więc nie wiem, ale czy te różne ekrany - modyfikacje do konsol GBC/GBA nie mają czasem suwaka do ustawiania saturacji? To mogło by być ciekawym rozwiązaniem dla Ciebie.

[GBM_Fan]

W sumie mogę sprawdzić na Miyoo Mini Plus, tam jest masę opcji, ale szczerze mówiąc aż tak mi nie zależy :) To tylko parę przypadków z gier, które mnie interesowały.

[Antari]

Nie interesowałem się tematem więc nie wiem, ale czy te różne ekrany - modyfikacje do konsol GBC/GBA nie mają czasem suwaka do ustawiania saturacji? To mogło by być ciekawym rozwiązaniem dla Ciebie.

Tak, w przypadku modowanych ekranów na oryginalnych konsolach są takie opcje. W przypadku gotowych chińczyków - tego niestety nie wiem.